Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
29/12/15
Η παράνομη μετανάστευση - Ευρώπη και Ελλάδα
Η παγκοσμιοποίηση έχει οδηγήσει στην ελεύθερη μετακίνηση ιδεών και ανθρώπων, χωρίς, όμως, να έχουν καθορισθεί συγκεκριμένες πολιτικές για την αποτελεσματική διείσδυση τους και την αποτροπή πιθανών κινδύνων. Η έλλειψη αυτών των πολιτικών γίνεται πιο εμφανής και επικίνδυνη ως προς το φαινόμενο της άφιξης μεταναστών στην Ευρώπη και, ιδιαίτερα στη Ελλάδα. Επισημαίνεται, επίσης, ότι ακόμη πιο επικίνδυνη πλέον γίνεται η παράνομη μετανάστευση, η οποία καθορίζεται από το οικονομικό και κοινωνικό υπόβαθρο των χωρών προέλευσης αλλά και από τις συνθήκες και τις ευκαιρίες απασχόλησης, που επικρατούν στις χώρες αυτές (Adnett, 1996).
4/2/12
Το τραπεζικό λόμπι και η Ευρωπαϊκή Ένωση
Eδώ και μερικούς μήνες μια νέα άτυπη οδηγία φαίνεται πως κατατρύχει τους εικονολήπτες και τους υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων της ΕΕ: Ό,τι κι αν κάνετε, μην δείχνετε τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί να συνομιλούν με τους εκπροσώπους του τραπεζικού λόμπι. Από τον Ιούλιο του 2011, όταν ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, οι εικόνες από τα παραλειπόμενα των ευρωπαϊκών Συνόδων δίνονται πλέον με το σταγονόμετρο και σχεδόν ποτέ δεν παρουσιάζουν το βρόμικο –αλλά κοινό– μυστικό της ΕΕ: Ότι τα λόμπι των τραπεζών και του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα συμμετέχουν πλέον στις συνομιλίες των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβάλλοντας τις θέσεις τους στους εκλεγμένους αντιπροσώπους των λαών της Ευρώπης. Πρόσφατη έρευνα του CorporateEuropeObservatory (Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών), μιας οργάνωσης που παρακολουθεί εδώ και χρόνια τη δράση των λόμπι στην Ευρώπη, ρίχνει φως στο τεράστιο δίκτυο διαπλοκής που στήθηκε τα τελευταία χρόνια στις Βρυξέλλες.
Στην «καρδιά» της τραπεζικής εισβολής βρίσκεται το περίφημο Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF). To «υπερόπλο» των τραπεζιτών δημιουργήθηκε το 1983 για να εκπροσωπήσει τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του πλανήτη απέναντι σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Μεξικό, που βυθίζονταν σε κρίσεις δημόσιου χρέους. Ακόμη και οι πιο σκληροί επικριτές του, όμως, που το χαρακτήριζαν όργανο νεοαποικιοκρατικής πολιτικής, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι δύο δεκαετίες αργότερα θα εισέβαλε στα θεσμικά όργανα της ΕΕ.










